υπέρβαση του δυϊσμού

Ο μόνος διαχωρισμός
δεν είναι ανάμεσα
στο καλό και στο κακό
αλλά ανάμεσα
στο αληθές και
στο ψευδές.


.

Ποιός είμαι?

Το να γνωρίσω τον εαυτό μου έχει σαν κέντρο βάρους
την αλλαγή της εικόνας που έχω για τον εαυτό μου.

Είναι αδύνατον να γνωρίσω τον εαυτό μου αν εξακολουθώ
να τον αντιλαμβάνομαι με τον τρόπο που έχω μάθει,
αν εξακολουθώ να "είμαι" αυτός που έχω μάθει
ότι "είμαι", θεωρώντας ότι
η ταυτότητά μου είναι το άθροισμα
των επιρροών που έχω πάρει από την παιδεία μου,
την οικογένειά μου και την κοινωνία στην οποία
έχω ζήσει.

Ούτε και μπορεί η νοοτροπία μου να αλλάξει, αν κάτι
μέσα μου δεν μπορεί να σταθεί έξω από αυτήν,
αν κατα κάποιον τρόπο δεν αποστασιοποιηθώ από
την συνηθισμένη μου σχέση με τον κόσμο.
Χρειάζεται να υπάρχει η δυνατότητα κάποιας απόσπασης.
Μου χρειάζεται με κάποιον τρόπο να "σιωπήσω"
σε σχέση με τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι
τον εαυτό μου συνήθως,
να δω τον εαυτό μου αμερόληπτα,
να μπορώ να τον παρατηρήσω όπως θα το έκανε ένας τρίτος.
Εάν αυτό δεν γίνει,
είναι αδύνατον να πιστεύω ότι μπορεί να αρχίσει
μέσα μου οποιαδήποτε διαδικασία "γνώσης του ποιός είμαι".





βλ: "Η Σιωπή του νου", kaita7kasikakia.blogspot.com

Γενέθλιος ημέρα

Ο Οδυσσέας είστε εσείς.
Κι εγώ. Το ταξίδι του
θα το κάνουμε όλοι αργά ή γρήγορα.
Θα επιστρέψουμε.
Στην αληθινή πατρίδα μας.
Μέχρι τότε είμαστε πλάνητες
όπως ο ήρωας του Ομήρου.
Ταξιδεύουμε από ζωή σε ζωή
κι από εμπειρία σε εμπειρία.
Γευόμαστε τους γλυκούς καρπούς των Λωτοφάγων,
ξεχνιόμαστε από το τραγούδι των σειρήνων,
συντριβόμαστε ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη,
λαχταρώντας πάντα
την επιστροφή στην Ουράνια πατρίδα
και στην Πηνελόπη-ψυχή μας.
Η Οδύσσεια είναι το τραγούδι της νοστ-αλγίας μας.
Το άλγος του νόστου.
Η λαχτάρα και ο πόνος μας
για τον γυρισμό στην Πηγή μας..






3 Δεκεμβρίου, η ψυχή μου φόρεσε το σάρκινο κοστούμι,
ξανανέβηκε στη σκηνή της ελεύθερης βούλησης
για να ενσαρκώσει νέους ρόλους.
"Χρόνια μου πολλά"!