Αποδοχή
"Αυτό είναι που πρέπει να μετατρέψεις...αυτό που νοιώθεις τώρα!
Παρατήρησε τον εαυτό σου!
Εσύ μπορεί να συνεχίζεις να πιστεύεις ότι ο πόνος
προκλήθηκε από κάποιον άλλον ή από κάτι που βρίσκεται έξω
από εσένα.
Στην πραγματικότητα, αυτός ο πόνος λιμνάζει μέσα σου..ανέκαθεν,
σαν ένα κανάλι με στάσιμο νερό.
Είναι το σύμπτωμα μιας πληγής που είναι ακόμα ανοιχτή,
αιτία για όλες τις συμφορές.
Συγκράτησε αυτόν τον πόνο..
κατανόησέ τον...Αγάπησέ τον. Μην ξεφεύγεις!"
posted by kaita7katsikakia @ 10:32 πμ
2 comments
2 Comments:
τόσο η προηγούμενη ανάρτησή σου, για την πάλη ανάμεσα στο αληθινό και το φανταστικό, όσο και αυτή για τον πόνο και την διαχείρισή του, την αποδοχή του μάλλον, τις μελετώ με εξαιρετικό ενδιαφέρον...
κάπου γράφει ο Οσσο νομίζω πως αν ο πόνος μοιάζει με ένα μαύρο, απωθητικό νερό, εσυ πρέπει να μπεις στην μπανιέρα και να το αφήσεις να σε πλημμυρίσει ως το κεφάλι... όταν βγεις, θα είσαι πλέον 'καθαρός'...
το 'τρομακτικό' της υπόθεσης φίλη μου, όπως το νιώθω εγώ τουλάχιστον είναι πως 'λιμνάζει μέσα μας ανέκαθεν', καθώς γράφεις...
και μόνη αυτή η συνειδητοποίηση ίσως να είναι αρκετή από μόνη της, να έχει την ενέργεια δηλαδή, να κάνει την δουλειά που πρέπει...
και αυτό το 'αγάπησέ τον...' διακόσια μαθήματα εσωτερισμού κρύβονται σ'αυτή την προτροπή...
μεταλλείο βαθύτατης και ουσιώδους γνώσης το 'σπίτι' σου...
χαίρομαι που έχω την τιμή να το επισκέπτομαι...
καλό βράδυ!
Νημερτή μου,
Αυτά είναι τα real "τρομακτικά", εκεί Mέσα βρίσκονται, γι αυτό δεν βλέπω θρίλλερ στο σινεμά!
Ελεγε ο Γιουνγκ, το πιο τρομακτικό για τον άνθρωπο είναι να βλέπει μέσα του..
Πολύ σωστά το είπε ο Οσσο...κάπου κάπου τα λέει πολύ ωραία!
Σε ευχαριστώ για τα τόσο καλά σου λόγια... Ο καλός ο λόγος θέλει θάρρος και ταπεινότητα για να ειπωθεί ειλικρινά.. (αν και είμαι ντροπαλή και κοκκινίζω)
να είσαι καλά!
Δημοσίευση σχολίου
<< Home