Εν- πίστη
"Ο άνθρωπος που πιστεύει στον εαυτό του, κάνει ένα βήμα φαινομενικά στο κενό, και μόνο τότε, πέρα από κάθε αμφιβολία, βλέπει το έδαφος κάτω από τα πόδια του να υλοποιείται, δικαιώνοντας τη φωτεινή παραφροσύνη του.
.
posted by kaita7katsikakia @ 1:07 μμ
5 comments
5 Comments:
να σου πω κάτι φίλη Κ7Κ... αυτό ακριβώς είναι η πίστη... έτσι... και τι θυμήθηκα... κάτι που ίσως φανεί σε κάποιους 'άσχετο'... σε μερικά cartoons ο ήρωας 'ξεχασμένος' πάει να περάσει από ένα χάσμα και δεν έχει δει πως στην ουσία έχει από κάτω του το κενό... κι όμως, περπατάει στο κενό και λίγο πριν φτάσει απέναντι... συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει έδαφος... ΚΑΙ ΤΟΤΕ πέφτει...
να λοιπόν που το 'έδαφος' είναι κι αυτό μέσα στη σχετικότητα της αντίληψης... η αντίληψη μέσα στη σχετικότητα του παρατηρητή... ο καρδιακός άνθρωπος όμως, δεν έχει ανάγκη εδάφους...
είναι ο ίδιος το έδαφος...
σ'ευχαριστώ γι'αυτή την ανάρτηση... ειλικρινά...
είναι ωραία όταν υπάρχει επικοινωνία!
καλησπέρα!
Εγώ πάλι βλέπω την πίστη να στέκεται και μόνη της ... ανταποκρίνεται και δουλεύει όπου κι αν την κολλήσεις δικαιώνοντας κάθε σκοτεινή ή φωτεινή παραφροσύνη .... ίσως θα πρέπει να την αλλάξουμε όνομα :)
Καλησπέρα kryos!
ναι, μα η τεράστια δυσκολία στον άνθρωπο είναι να αφήσει την πίστη να σταθεί μόνη της, να σταθεί στο κενό...αν κατόρθωνε να το κάνει, η πίστη θα δημιουργούσε
το 'εν δυνάμει", το νέο έδαφος.
είναι βαθειά μεταρρυθμιστική η ποιότητα της πίστης.
δεν της αρκεί, να την κολλάμε στην υπάρχουσα περιγραφή του κόσμου.
σε καλωσορίζω!
Κι όταν δεν υπάρχει πίστη (κάτι που βίωσα πρόσφατα) ακόμη και σε δοκιμασμένο και σταθερό έδαφος να πατήσεις, αυτό αρχίζει και τρέμει, έτοιμο να καταρρεύσει μαζί με σένα...
Δημοσίευση σχολίου
<< Home